Pod koniec życia ludzie mówią to, co uważają za najważniejsze, i chcą, żeby zostało zapamiętane. Jezus miał trzydzieści trzy lata i wiedział, że właśnie zaczyna się ostatni tydzień Jego życia, więc każde zdanie z tamtych dni ma inny ciężar. Ta świadomość otwiera kazanie na Niedzielę Palmową o dwudziestym piątym rozdziale Ewangelii Mateusza (Mt 25). Jezus opowiada tam o pannach czekających z lampami, o powierzonych talentach i o sądzie, na którym rozstrzyga to, co zrobiliśmy najmniejszym. Posłuchaj, jeśli czekanie na Jezusa brzmi dla ciebie jak bezczynność.
Co to znaczy czekać na Jezusa?
Między Słowami
Jezus kiedy nauczał, często opowiadał wydawałoby się proste historie, zwane przypowieściami. Z pozoru przypominały one OBRAZY życia codziennego. Jednak kiedy słuchacze uważnie im się przyglądali, to OBRAZY stawały się LUSTRAMI, w których mogli zobaczyć swoje własne twarze. A kiedy dalej im się przypatrywali, LUSTRA stawały się OKNAMI przez które mogli patrzeć na życie z zupełnie nowej perspektywy, bo w tych historiach, gdzieś MIĘDZY SŁOWAMI, kryją się ważne lekcje o Bogu i życiu.
Zobacz całą serię
8 kazań
