Na szkolnej wigilii obok ciasteczek leżała kartka z napisem: weź jedno, Pan Bóg patrzy. Na drugim końcu stołu stały ciastka bez kartki, więc jeden z chłopców nabrał trzy i wyjaśnił koledze, że tych akurat Pan Bóg nie pilnuje. Ta historia otwiera kazanie o pierwszej wspólnocie z Jerozolimy (Dz 2). Łukasz opisuje ludzi, którzy trwali w nauce apostołów, w łamaniu chleba i w modlitwie, i dzielili się według potrzeb, a taka wspólnota jest sumą tysięcy drobnych, codziennych decyzji. Posłuchaj, jeśli wchodzisz w nowy rok i szukasz jednej rzeczy, którą warto podnieść na wyższy poziom.
Kiedy Bóg buduje wspólnotę
Nabożeństwo świąteczne
Zobacz całą serię
8 kazań