Rodzina ustawiła przed domem szopkę, a mały Scott przyniósł do niej swojego ulubionego dinozaura, ogromnego, górującego nad żłóbkiem i całą resztą. Ten obraz otwiera rozważanie drugiego rozdziału Ewangelii Mateusza (Mt 2): ucieczki do Egiptu, rzezi niemowląt i lęku Heroda, który wolał zabić Boga, zanim go pozna. Kazanie pokazuje króla, który sam był uchodźcą i urodził się w brutalnych czasach, aby rozumieć cierpiących, odnaleźć zapomnianych i uwolnić od zła w nas i wokół nas. Posłuchaj, jeśli nad twoimi świętami też góruje jakiś dinozaur.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Mateusz w Ewangelii Mateusza 2:13-23 łączy ucieczkę do Egiptu ze słowami Ozeasza "Z Egiptu wezwałem mojego syna". Co to nawiązanie do historii Izraela mówiło pierwszym żydowskim czytelnikom o tym, kim jest Jezus?
- Dlaczego Mateusz przywołuje płacz Racheli z Księgi Jeremiasza i fakt, że Jezus wychował się w pogardzanym Nazarecie? Co te szczegóły odsłaniają o charakterze tego Króla?
- Kazanie mówi, że Herod był człowiekiem podobnym do nas, bo chciał sam rządzić swoim życiem. Jaką sferę swojego życia najtrudniej ci oddać Jezusowi i dlaczego?
- Jezus przyszedł, by dać wolność od grzechu, który stał się drugą naturą, oraz od zła wokół nas. Z czym w swoim życiu zmagasz się tak, że potrzebujesz właśnie takiego uwolnienia?
- Mówca przytoczył historię rodziców po stracie dziecka, którym proste i naiwne odpowiedzi nie wystarczały. Co zmienia w twoim cierpieniu świadomość, że Jezus sam był uchodźcą i wszedł w brutalny świat, by być z cierpiącymi?
- Jaki "dinozaur" góruje dziś nad twoją szopką lub nad życiem kogoś bliskiego i jak w tym tygodniu możesz zaprosić Jezusa jako Króla, który rozumie, pociesza i odnajduje zapomnianych?
