Miał to być tydzień wakacji w Europie bez telefonu, a skończyło się na skrobaniu starej farby ze ścian łódzkiego domu opieki, i na decyzji, która kilka miesięcy później przeprowadziła całą rodzinę z Ameryki do Polski. Po siedmiu latach służby misjonarz dzieli się słowami apostoła Piotra (2 P 1): Boża moc obdarowała nas wszystkim, co potrzebne do życia i pobożności. W świecie, który jest wiecznie głodny i nigdy nie ma dość, to kazanie zaprasza, by odetchnąć prawdą, że w Chrystusie niczego nam nie brakuje. Posłuchaj i zapytaj siebie, co by się zmieniło, gdybyś uwierzył, że masz już wszystko, czego potrzebujesz.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Piotr pisze w 2 Piotra 1:3, że Boża moc dała nam wszystko, co potrzebne do życia i pobożności. Co według tego fragmentu jest źródłem tego daru i w jaki sposób go otrzymujemy?
- W wersetach 5-7 Piotr wylicza cechy, które mamy łączyć z wiarą, a w wersecie 9 mówi, że kto ich nie ma, zapomniał o oczyszczeniu z dawnych grzechów. Dlaczego pamięć o przebaczeniu ma tak duże znaczenie dla wzrostu w tych cechach?
- Mówca zauważa, że świat jest głodny, ale nigdy nasycony, i nikt nie wie, kiedy już wystarczy. Gdzie w swoim życiu najmocniej odczuwasz to pytanie o "co jeszcze"?
- W kazaniu pada myśl, że jeśli Bóg dał nam wszystko, czego potrzebujemy, to niektóre niezaspokojone pragnienia mogą nie pochodzić od Niego. Jak rozpoznajesz, które pragnienia trzeba pożegnać?
- Mówca porównuje chrześcijanina do kogoś, kto dostał dom, ale tylko podziwia go z ulicy, trzęsąc się z zimna. Co dla ciebie oznacza wejście do środka przez drzwi wiary, a nie tylko podziwianie listy cnót?
- Która z cech wymienionych przez Piotra (np. opanowanie, wytrwałość, braterstwo, miłość) najbardziej potrzebuje w tym tygodniu twojego starania, i jaki konkretny krok możesz zrobić z pewnością, a nie ze strachu?