Czy zdarzyło ci się przeżyć rozczarowanie Bogiem, bo nie zadziałał wtedy, gdy twoja potrzeba była największa? Podobnie czuli się uczniowie Jezusa, którzy po Jego śmierci siedzieli pogrążeni w smutku i nie wierzyli nawet naocznym świadkom zmartwychwstania (Mk 16). To kazanie pokazuje, że Jezus nie odrzuca wątpiących, to właśnie im powierza misję niesienia dobrej nowiny i to w ich życiu dokonuje największego cudu. Posłuchaj i przekonaj się, że pewność zdobywa się nie przez argumenty, lecz przez osobiste spotkanie ze Zmartwychwstałym.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Według Marka 16:9-14 uczniowie nie uwierzyli ani Marii Magdalenie, ani dwóm uczniom w drodze do wsi. Co mogło sprawić, że mimo wcześniejszych zapowiedzi Jezusa i oglądanych cudów tak trudno było im uwierzyć?
- Jezus gani Jedenastu za niewiarę i upór serca, a zaraz potem powierza im misję głoszenia dobrej nowiny wszystkim bez wyjątku. Co ten zwrot mówi ci o tym, jak Jezus traktuje ludzi pełnych wątpliwości?
- Mówca porównał upór uczniów do matki, która nie wierzy w złe zachowanie dziecka, i kierowcy, który nie przyjmuje winy mimo nagrania. W jakich sytuacjach skupienie na problemach zamyka cię na prawdę o Bogu?
- W kazaniu padło zdanie, że pewności nie zdobywa się przez argumenty, ale przez osobiste spotkanie ze zmartwychwstałym Jezusem. Jak rozumiesz tę myśl i co ona znaczy dla twoich własnych wątpliwości?
- Mówca podkreślał, że znaki Bożej mocy przeplatają się z codzienną słabością, a troska o chorego to wielki znak Bożej miłości. Gdzie w swoim otoczeniu dostrzegasz jeden lub drugi rodzaj znaków?
- Największym cudem, jaki możemy dziś oglądać, jest według kazania powstanie grzesznika do nowego życia. Komu w tym tygodniu chcesz z odwagą opowiedzieć o swoim spotkaniu z Jezusem i jak możesz to zrobić?
