Gdy na letnim obozie w drzwiach stanął tajemniczy profesor w białym kitlu, z walizką pełną niezwykłych przedmiotów, dzieci już wiedziały: nic nie będzie takie jak dawniej. Bo nowe przychodzi niespodziewanie, a gdy nadejdzie, stare musi odejść. To kazanie prowadzi nas przez Ewangelię Marka (Mk 2-3), gdzie Jezus łamie religijne reguły: siada do stołu z celnikiem Lewim, pozwala uczniom łuskać kłosy w szabat i uzdrawia na oczach oburzonych faryzeuszy. Posłuchaj i sprawdź, czy w twojej pobożności jest jeszcze miejsce dla samego Boga.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Dlaczego powołanie celnika Lewiego i wspólny posiłek w jego domu tak bardzo oburzyły faryzeuszy w świetle tego, czym w tamtych czasach był wspólny stół?
- Co Jezus chce przekazać obrazem łaty z nowego materiału na starym płaszczu i młodego wina w starych bukłakach (Marka 2:21-22)?
- Jezus mówi, że chorzy, a nie zdrowi, potrzebują lekarza. Co sprawia, że ludzie uważający się za najbardziej godnych często nie potrafią zbliżyć się do Boga?
- W kazaniu padło, że post, chodzenie do kościoła czy regularne oddawanie dziesięciny mogą stać się miarą pobożności. Po czym poznajesz, że praktyka religijna przestaje cię zbliżać do Boga?
- Faryzeusze milczeli, gdy Jezus zapytał, czy w szabat wolno ocalić życie. Jak to możliwe, że przestrzeganie zasad staje się ważniejsze niż współczucie dla cierpiącego człowieka?
- W jakim obszarze twojego życia Jezus może dziś mówić „pójdź za mną” i jaki konkretny krok w stronę nowego możesz podjąć w tym tygodniu?
