W obozie koncentracyjnym pewien kompozytor śnił, że wojna skończy się dokładnie 30 marca. Gdy dzień minął, a nic się nie zmieniło, jego życie zgasło razem z nadzieją, tę historię przytacza Viktor Frankl i od niej zaczyna się to kazanie. Prowadzi ono do Księgi Joela i do pytania, które wraca zawsze, gdy dosięga nas krzywda: czy Bóg to widzi i czy Bóg wie? Posłuchaj, jeśli potrzebujesz usłyszeć, że nawet wiadomość o Bożym sądzie może być dobrą wiadomością, i że naprawdę jest na co czekać.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Joel opisuje Boga jako sędziego, który w Dolinie Jehoszafata odczytuje bardzo szczegółowy akt oskarżenia przeciw narodom (Joela 4:1-8). Co te konkretne zarzuty mówiły mieszkańcom Judy o tym, czy Bóg o nich pamięta?
- Jak obrazy żniwa i tłoczni oraz obraz Jerozolimy, z której gór spływa moszcz, a ze świątyni wypływa strumień (Joela 4:13-18), łączą się z ogrodem Eden i nową Jerozolimą z Objawienia?
- Kaznodzieja pytał, czy w świecie złych wiadomości zapowiedź sądu może być dobrą wiadomością. Dlaczego wierni w Kambodży zareagowali na nią tańcem i śpiewem, a co ta reakcja pokazuje tobie?
- W jakiej sytuacji krzywdy lub niesprawiedliwości pojawia się w tobie pytanie: czy Bóg widzi, czy Bóg wie? Co zmienia prawda, że Bóg widzi i pewnego dnia powie dość?
- Kazanie pokazało drogę Bożej obecności: od Edenu, przez świątynię i Jezusa, aż po Ducha Świętego, który mieszka w wierzących. Jak świadomość, że jesteś domem Boga, wpływa na twoją codzienność?
- Komu w tym tygodniu możesz przekazać nadzieję, że naprawdę jest na co czekać, i w jaki sposób chcesz to zrobić?
