Pewien młody Brytyjczyk latami tworzył w komunalnym mieszkaniu falsyfikaty tak doskonałe, że trafiały do muzeów i domów aukcyjnych całego świata, a podróbki mają to do siebie, że dużo kosztują i niewiele są warte. Od tej historii zaczyna się pytanie o autentyczność tego, co mamy najcenniejsze: skąd mam pewność, że moja wiara i relacja z Bogiem nie są kopią? Apostoł Jan (1 J 2) podaje prosty test: kto naprawdę poznał Jezusa, ten jest mu posłuszny, kocha ludzi tak jak on i nie kocha tego, co przemijające. Posłuchaj i sprawdź, czy twoja wiara to oryginał.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jan pisze, że kto twierdzi, że zna Jezusa, a nie przestrzega Jego przykazań, jest kłamcą (1 Jana 2:3-6). Co fałszywi nauczyciele mówili o swojej wierze i dlaczego Jan tak mocno się temu sprzeciwia?
- Jak rozumiesz "nowe przykazanie", które według Jana jest zarazem stare (1 Jana 2:7-11), i w czym Jezus podniósł poprzeczkę słowami "tak jak ja was pokochałem"?
- W kazaniu padły przykłady osób, które dużo wiedzą o Jezusie, wychowały się w chrześcijańskim domu albo doświadczyły uzdrowienia. Dlaczego żadna z tych rzeczy sama w sobie nie dowodzi, że wiara jest prawdziwa, a co ją potwierdza?
- Opowieść o człowieku, którego twarz z czasem upodobniła się do noszonej maski, ilustruje stawanie się podobnym do Jezusa. W jakich obszarach twojego życia widzisz już tę przemianę, a gdzie wciąż na nią czekasz?
- Jan ostrzega przed żądzą ciała, żądzą oczu i pychą życia, które łączy skupienie na sobie. Czego trudno ci nie kochać, choć przemija, i jak to wpływa na twoją miłość do Boga i ludzi?
- Historia trzyminutowych rozmów przy kontroli bagażu na lotnisku pokazuje, że miłość wyraża się w działaniu. Komu w tym tygodniu możesz poświęcić kilka minut, by okazać mu życzliwość, tak jak robi to Jezus?
