Czy zdarzyło ci się kiedyś pomyśleć, że niebo brzmi po prostu nudno, jak wieczne stanie w szatach i śpiewanie w chórze? To kazanie zamyka wędrówkę przez Księgę Objawienia i pokazuje, że Boża obietnica jest o wiele bardziej konkretna, niż podpowiadają nasze wyobrażenia: Jan widzi nowe niebo i nową ziemię, a miasto zstępujące od Boga jak panna młoda (Ap 21-22). To obraz świata odnowionego, a nie zastąpionego, realnego, fizycznego, wolnego od śmierci, bólu i łez. Posłuchaj i sprawdź, czy koniec, na który czekasz, nie okaże się dopiero prawdziwym początkiem.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jan w Objawieniu 21 widzi nowe niebo i nową ziemię, a słowo "nowy" to po grecku kainos, czyli coś odnowionego, a nie stworzonego od zera. Co to mówi o tym, jak Bóg patrzy na świat, który stworzył?
- Nowa Jerozolima zstępuje z nieba na ziemię, a całe miasto staje się namiotem spotkania Boga z ludźmi. Jak ten obraz łączy się z historią Edenu, przybytku na pustyni i świątyni?
- Jakie wyobrażenia o niebie słyszysz od dziecka, na przykład wieczne śpiewanie w szatach albo unoszenie się jako dusza bez ciała, i jak wizja z końca Apokalipsy je zmienia?
- Bóg pokazuje swój lud jako pannę młodą i miasto lśniące złotem i drogimi kamieniami, choć znamy swoje niedoskonałości. Co w historii Joni Eareckson Tady o dniu ślubu porusza cię najbardziej i dlaczego?
- Kazanie zakończyło się listą rzeczy, których na nowej ziemi już nie będzie: bólu, łez, samotności, śmierci. Która z nich szczególnie dotyka twojego życia i jaką nadzieję daje ci ta obietnica?
- Jezus zaprasza każdego spragnionego, by za darmo napił się wody życia, a Kościół woła "Przyjdź, Panie Jezu". Jak w tym tygodniu możesz żyć w oczekiwaniu na Jego powrót albo przekazać to zaproszenie komuś innemu?
