Czym dla ciebie jest przyszłość, czarną pustką, kartami wróżki czy czymś, co zaczyna się już dziś? To pytanie prowadzi nas do rozmowy Jezusa z uczniami przy wieczerzy, gdy stanęli na życiowym zakręcie i usłyszeli obraz winnego krzewu i latorośli (J 15). Kazanie pokazuje, że Bóg nie chce być znajomym z bloku ani portierem, którego mijamy od trzydziestu lat, ale kimś tak blisko, jak gałązka wrośnięta w pień, i że jego miłość jest bezwarunkowa także wtedy, gdy przycina nasze zbyt bujne liście. Posłuchaj, jeśli chcesz sprawdzić, kim dziś naprawdę jest dla ciebie Jezus.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jezus opowiada przypowieść o winnym krzewie uczniom, którzy boją się o swoją przyszłość, bo wiedzą, że On idzie na śmierć. Co ten obraz mógł im powiedzieć o tym, co z nimi będzie?
- W Jana 15 Ojciec przycina gałązki, które przynoszą owoc. Jakie "liście" z kazania, na przykład wykształcenie, pozycja czy znajomości, mogą zasłaniać ci Boga i jak On je przycina?
- Kazanie porównuje niektóre relacje z Bogiem do znajomości z portierem, którego spotyka się od 30 lat i nic o nim nie wie. Jak opisujesz swoją codzienną bliskość z Jezusem i co ją buduje albo osłabia?
- Judasz nazywał Jezusa nauczycielem, a nie Panem. Gdyby ktoś wszedł i zobaczył cię z Jezusem, jak przedstawiasz Go słowami "To jest mój..." i co to mówi o twojej relacji z Nim?
- Kiedy czujesz, że Bóg patrzy na ciebie z miłością: tylko gdy wszystko jest w porządku, czy także po upadku? Skąd w tobie bierze się obraz Boga, który ocenia jak jury?
- Kazanie zachęca, by rozmawiać z Jezusem prostym językiem o zwykłych sprawach, zamiast pisać do Niego "oficjalne podania". O jakiej codziennej sprawie chcesz z Nim szczerze porozmawiać w tym tygodniu?
