Czy naprawdę potrzebujesz szczególnego widzenia, żeby otworzyć drzwi przed kimś obcym? Lęk, nieufność i obrazy z wiadomości skutecznie powstrzymują nas przed zapraszaniem do swojego świata ludzi, którzy mówią innym językiem, inaczej się ubierają i inaczej żyją. To kazanie wraca do spotkania rzymskiego setnika Korneliusza z apostołem Piotrem (Dz 10), dwóch ludzi, którzy nigdy by się nie spotkali, gdyby Bóg nie zainterweniował. Posłuchaj i pomyśl, gdzie dzisiaj jesteś dzięki temu, że ktoś kiedyś zaprosił ciebie.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Dlaczego Piotr, jako Żyd, nigdy nie poszedłby sam z siebie do domu poganina Korneliusza i co zrozumiał dzięki widzeniu płótna z nieczystymi zwierzętami (Dzieje Apostolskie 10:9-28)?
- Piotr mówi: "Bóg nie traktuje jednych lepiej niż innych". Co w jego przemówieniu w domu Korneliusza stanowi sedno Ewangelii i dlaczego, jak podkreśla kazanie, nie można pomijać ofiary Jezusa?
- Historia ośmioletniej Mirki, odtrącanej przez rówieśników, pokazuje, jak łatwo zamykamy się na innych. Jakich ludzi najtrudniej ci zaprosić do swojego świata i z czego to wynika?
- Starsza pani w pociągu dużo wiedziała o Bogu, ale nie rozumiała, po co Jezus umarł. Jak ty wyjaśniasz komuś w prostych słowach, co Jezus zrobił dla naszego zbawienia?
- Mówca zauważa, że nie potrzebujemy anioła ani wizji, bo Boże Słowo wystarcza, by wiedzieć, co robić i mówić. Jak regularne karmienie się Pismem wpływa na twoją odwagę w dzieleniu się wiarą?
- W jakim miejscu byłoby dziś twoje życie, gdyby ktoś nie zaprosił cię do swojego domu lub na spotkanie, i kogo konkretnie możesz zaprosić w tym tygodniu?
