Kaznodzieja wraca z otwarcia nowego budynku kościoła w północnej Ghanie i przyznaje szczerze, że nie wie, czy to zakończy choćby jeden problem tamtej okolicy. Z tego wyznania rodzi się rozważanie trzeciego rozdziału Listu do Tytusa i dwóch niewygodnych prawd: nie zmienimy świata i nie jesteśmy w stanie zmienić nawet samych siebie. Kazanie prowadzi jednak dalej, do dobroci Boga, która przemienia człowieka niezależnie od jego wysiłków, i do zaproszenia, by po prostu nieść światło tam, gdzie jesteśmy. Posłuchaj, jeśli jesteś już zmęczony byciem dobrym.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Liście do Tytusa 3:3-7 Paweł najpierw opisuje, kim kiedyś byliśmy, a potem, co zrobił Bóg. Jak te dwa obrazy, ciemności i dobroci Boga, pomagają zrozumieć, czym jest zbawienie?
- Paweł pisze, że Bóg zbawił nas nie dzięki naszym uczynkom, lecz dzięki swemu miłosierdziu, przez odnowę, którą sprawia Duch Święty. Jak to zdanie mogło brzmieć dla wierzących na Krecie, a jak brzmi dla ciebie?
- Mówca twierdzi, że nie możemy zmienić świata ani nawet samych siebie. Co w tym stwierdzeniu cię niepokoi, a co przynosi ulgę?
- Syn mówcy powiedział: „Jestem taki zmęczony byciem dobrym”. W jakich obszarach życia czujesz podobne zmęczenie próbami naprawiania samego siebie?
- Mówca opowiada historię chłopca, który wrzuca do oceanu pojedyncze rozgwiazdy, oraz mówi, że światło nie usuwa ciemności, ale ją rozjaśnia. Jak to zmienia twoje spojrzenie na zło i trudności wokół ciebie?
- Gdzie w tym tygodniu, w małżeństwie, rodzinie, pracy czy sąsiedztwie, możesz pozwolić, by przez ciebie świeciło światło Jezusa, zamiast próbować samodzielnie wszystko naprawić?
