Cuda, znaki Królestwa

Rzymski setnik, zaprawiony w boju dowódca decydujący o życiu i śmierci, uruchamia wszystkie swoje wpływy, nie dla siebie, lecz dla umierającego sługi, z którym nikt się nie liczył. Od tej sceny zaczyna się rozważanie dwóch cudów Jezusa z Ewangelii Łukasza (Łk 7): uzdrowienia na odległość, wyproszonego niezwykłą wiarą poganina, i wskrzeszenia syna wdowy z Nain, o które nikt nawet nie prosił. Kaznodzieja szczerze przyznaje, że historie o cudach potrafią też onieśmielać, i pokazuje, że cuda nigdy nie były normą, lecz znakami nadchodzącego Bożego Królestwa. Posłuchaj, czym różni się wiara w cuda od wiary w Tego, który je czyni.