Gdy płoną lasy, szaleje epidemia albo choroba dotyka twoich bliskich, czy to znak Bożego gniewu? Z tym pytaniem zmagali się już ludzie w czasach Jezusa, pytając go o Galilejczyków zabitych przez Piłata i o osiemnastu, na których runęła wieża Siloe (Łk 13). Kazanie pokazuje zaskakującą odpowiedź Jezusa: nieszczęścia nie są dowodem czyjegoś większego grzechu, lecz mogą stać się okazją do refleksji i zwrócenia się do Boga. Posłuchaj, zanim życie samo postawi ci to pytanie.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Łukasza 13:1-5 ludzie opowiadają Jezusowi o Galilejczykach zabitych przez Piłata i o osiemnastu ofiarach wieży w Siloam. Dlaczego Jezus dwukrotnie odpowiada "bynajmniej" i czym zaskakuje słuchaczy?
- Co przypowieść o figowcu, który od trzech lat nie rodzi owoców (Łukasza 13:6-9), mówi o Bożej sprawiedliwości, a co o Jego dobroci i cierpliwości?
- Kazanie mówi, że dla Boga nie ma większych i mniejszych grzeszników. Jak ta prawda zmienia twoje patrzenie na nieszczęścia, które spotykają innych, i na cierpienie twoich bliskich?
- Mówca opowiada o człowieku, który na każdym kazaniu myśli o kimś innym, aż w końcu widzi własną twarz. W jakich sytuacjach łatwiej ci rozmawiać o grzechu innych niż o swoim?
- Zamiast pytać "dlaczego to się stało", kazanie zachęca do pytania "czego mogę się z tego nauczyć". Jakie trudne doświadczenie w twoim życiu stało się okazją do refleksji i zwrócenia się do Boga?
- Co konkretnie w tym tygodniu chcesz zmienić, z kim się pojednać albo z czym przyjść do Jezusa, skoro czas jest ograniczony, a On daje okazję teraz?
