Co zrobić, żeby żyć wiecznie? To pytanie zadawali sobie faraonowie budujący piramidy, wikingowie marzący o Walhalli, i zadajemy je my, łykając kolejne suplementy. Kazanie prowadzi nas przez 10 rozdział Ewangelii Łukasza: od rozmowy Jezusa ze znawcą prawa, przez przypowieść o miłosiernym Samarytaninie, aż po dom Marty i Marii, i pokazuje, że wieczność rodzi się z relacji miłości do Boga i do ludzi, nawet tych najdalszych. A kochać Boga to czasem po prostu usiąść i posłuchać, co ma nam do powiedzenia. Posłuchaj, może właśnie tego dziś najbardziej potrzebujesz.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Przeczytajcie Łukasza 10:25-42. Jak historia o Marii i Marcie łączy się z wcześniejszym pytaniem znawcy prawa o życie wieczne i z przypowieścią o miłosiernym Samarytaninie?
- Dlaczego słuchaczy Jezusa tak bardzo zaskoczyło, że rannemu pomógł właśnie Samarytanin, a nie kapłan czy lewita?
- Mówca podkreśla, że według Jezusa wieczne życie nie wynika z czynności do wykonania, ale z relacji miłości do Boga i ludzi. Co zmienia w twoim myśleniu o wierze takie ujęcie?
- Kto w twoim otoczeniu jest dla ciebie najtrudniejszym bliźnim do kochania i jak mogłaby wyglądać wobec tej osoby miłość wyrażona w konkretnym działaniu?
- Jezus mówi Marcie, że martwi się i niepokoi o wiele, a potrzebne jest jedno. Co najczęściej odciąga cię od tego, żeby usiąść i posłuchać, co Bóg ma ci do powiedzenia?
- Jaki konkretny czas i sposób możesz wyznaczyć w tym tygodniu, aby zatrzymać się i słuchać Jezusa przez Jego słowo w Biblii?
