Na początku 2020 roku świat wstrzymał oddech, śledząc, jak nowy wirus w kilka tygodni obiega glob, a półki z maseczkami pustoszeją. To kazanie pokazuje, że istnieje wirus dużo starszy i groźniejszy, grzech, na którego działanie nikt z nas nie jest odporny. W słowach Jezusa z Łk 17 odnajdujemy jedyną skuteczną szczepionkę: przebaczenie, udzielane tyle razy, ile trzeba, i możliwe nawet przy wierze małej jak ziarnko gorczycy. Posłuchaj, jak to, co po ludzku niemożliwe, staje się możliwe.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Łukasza 17:1-4 Jezus najpierw ostrzega przed gorszeniem innych, a potem mówi o napominaniu i przebaczaniu nawet siedem razy dziennie. Dlaczego te dwie myśli stoją obok siebie i co znaczyło "siedem razy" dla pierwszych słuchaczy?
- Uczniowie reagują na słowa o przebaczeniu prośbą "Dodaj nam wiary", a Jezus odpowiada obrazem ziarnka gorczycy i przypowieścią o słudze (Łukasza 17:5-10). Czego te odpowiedzi uczą o przebaczaniu?
- Kazanie przypomina wiersz o Pawle i Gawle: łatwo widzimy w sobie spokojnego Pawła, a w innych uciążliwego Gawła. W jakich sytuacjach zauważasz, że to ty możesz być powodem zgorszenia lub zranienia dla kogoś bliskiego?
- Historia Daisy pokazuje, jak brak przebaczenia przechodzi z pokolenia na pokolenie. Jakie skutki nieprzebaczenia widzisz w rodzinach lub relacjach wokół siebie i co może przerwać taki cykl?
- Mówca podkreślał, że przebaczenie to akt wiary, a nie przede wszystkim emocja, jak u Corrie ten Boom, która wyciągnęła rękę do byłego strażnika, zanim poczuła cokolwiek. Co pomaga ci przebaczać, gdy uczucia jeszcze się temu sprzeciwiają?
- Kazanie mówiło też o obowiązku łagodnego, pełnego miłości napomnienia. Komu w tym tygodniu potrzebujesz przebaczyć albo z kim warto szczerze porozmawiać o krzywdzie, i jaki mały krok wiary możesz zrobić?
