Dwaj przyjaciele na wózkach inwalidzkich postanowili objechać terenowym samochodem obie Ameryki, od Ziemi Ognistej po Alaskę. Sąsiedzi pukali się w czoło, tak jak kiedyś śmiali się Abraham i Sara, gdy stuletni starzec i dziewięćdziesięcioletnia kobieta usłyszeli, że będą mieli syna (Rdz 18). To kazanie pokazuje, że Boże obietnice często wydają się zbyt wielkie, by mogły być realne, a jednak to Bóg śmieje się ostatni. Posłuchaj i sprawdź, z których Bożych obietnic w swoim życiu uśmiechasz się dziś pod nosem.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Księdze Rodzaju 18:1-15 Abraham biegnie do trzech wędrowców, kłania się do ziemi i przygotowuje ogromny posiłek, a sam stoi z boku. Co jego zachowanie mówi o tym, jak rozpoznał i traktował Boga?
- Bóg powtarzał obietnicę potomka przez około 25 lat, a Abraham w międzyczasie próbował załatwić sprawę po swojemu przez Hagar. Dlaczego, twoim zdaniem, zarówno Abraham, jak i Sara śmieją się z tej zapowiedzi?
- Sara śmieje się z niedowierzania, a rok później mówi: "Bóg dał mi powód do śmiechu" i nazywa syna Izaak, czyli śmiech. Co ta przemiana mówi o tym, kto ma ostatnie słowo w naszych historiach?
- Mówca przypomina, że ludzie śmiali się z Piotra i Andrzeja, Marcina Lutra czy Williama Wilberforce'a. Jakie decyzje wynikające z wiary mogą dziś budzić wokół ciebie uśmiech politowania i jak na to reagujesz?
- Pytanie "Czy dla Pana jest coś niemożliwego?" pada wobec obietnicy, która wydaje się zbyt wielka, by była prawdziwa. Której z Bożych obietnic najtrudniej ci uwierzyć i co sprawia, że podchodzisz do niej sceptycznie?
- Kogo w swoim otoczeniu (sąsiada, szefa, kogoś mijanego codziennie) uważasz za człowieka, którego życie nie może się zmienić, i jak możesz w tym tygodniu zacząć modlić się o tę osobę z wiarą w Bożą moc?
