Trzy dni marszu przez pustynię, a kiedy wreszcie znaleźli wodę, okazała się gorzka. Tak zaczyna się kazanie o Izraelu, który tuż po cudownym przejściu przez morze trafia na pustynię i odkrywa, że jego prawdziwym problemem nie jest brak wody ani chleba, lecz brak zaufania. Bóg zsyła mannę tylko na jeden dzień i zabrania jej gromadzić, bo nie zajmuje się żołądkiem, tylko sercem, które formuje od nowa. Mówca dokłada własną historię: poranek, w którym zabrakło mu pieniędzy na bochenek chleba, i kuzyn wracający z nocnej zmiany w piekarni, który tego dnia bez powodu wziął dwa. Posłuchaj, jeśli twoje jutro wygląda dziś jak pustynia.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Izraelici tuż po przejściu przez morze śpiewali: "Pan jest moją mocą i pieśnią" (Wyjścia 15:2), a po trzech dniach na pustyni szemrali. Co twoim zdaniem tak szybko zmieniło ich nastawienie?
- Bóg dawał mannę tylko na jeden dzień i zakazał zbierać zapasy (Wyjścia 16:4). Czego przez tę codzienną zależność chciał nauczyć lud, który dopiero co wyszedł z niewoli?
- Mówca stwierdził, że Bóg wyprowadził Izraela z Egiptu w jedną noc, ale wyprowadzanie Egiptu z ich serc trwało długo. W jakich obszarach twojego życia widzisz jeszcze myślenie z dawnej niewoli?
- Pytanie z Massa i Meriba brzmiało: "Czy Pan jest pośród nas, czy nie?" (Wyjścia 17:7). Kiedy to pytanie pojawia się w twoim sercu i co pomaga ci na nie odpowiedzieć?
- Historia o kuzynie, który niespodziewanie przyniósł drugi bochenek chleba, zmieniła spojrzenie mówcy na zaopatrzenie. Jakie doświadczenie Bożej troski w twoim życiu przypomina ci, że On zna twoje potrzeby?
- Każdego ranka Izraelici musieli wybierać, czy zaufają Bogu na kolejny dzień. Jaki konkretny krok zaufania w sprawie pieniędzy, rodziny lub przyszłości możesz zrobić w tym tygodniu?
