Co tak naprawdę ujawnił w twoim życiu czas kryzysu, nadszarpnięte relacje, zaniedbaną modlitwę, pustkę, której nie umiesz nazwać? To kazanie otwiera serię o budowaniu na nowo i prowadzi nas do Nehemiasza (Ne 1-2), który na wieść o zburzonych murach Jerozolimy usiadł i zapłakał, a potem pokutował i chwycił się Bożych obietnic. Okazuje się, że odbudowa relacji z Bogiem zaczyna się nie od działania, lecz od szczerego zobaczenia skali własnego upadku. Posłuchaj i zrób pierwszy krok, by to, co legło w gruzach, zacząć budować na nowo.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Nehemiasz słyszy, że mury Jerozolimy są zburzone, a bramy spalone, i siada, płacze, pości i modli się. Dlaczego ta wiadomość tak go poruszyła, choć nigdy nie widział Jerozolimy?
- Kazanie mówi, że zburzone mury były obrazem zniszczonej relacji między Bogiem a Jego ludem. Jak rozumiesz ten obraz i co mógł on oznaczać dla mieszkańców Jerozolimy, którzy codziennie na nie patrzyli?
- W modlitwie Nehemiasz mówi "zgrzeszyliśmy" i włącza w to siebie oraz dom swojego ojca, choć urodził się w Persji. Czego uczy cię jego postawa brania odpowiedzialności zamiast szukania wymówek?
- Według kazania droga powrotu do Boga prowadzi przez dolinę pokuty na wzgórze zaufania Bożym obietnicom. Dlaczego szczere nazwanie po imieniu tego, co zniszczone, musi poprzedzić chwytanie się obietnic?
- Nehemiasz opiera się na wierności Boga, a Bóg działa przez perskiego króla, który nie miał żadnego interesu w odbudowie murów. Jak to zmienia twoje spojrzenie na trudne okoliczności, w których dziś jesteś?
- Czas pandemii ujawnił wiele nadszarpniętych relacji, także z Bogiem i z ludźmi we wspólnocie. Jaki jeden obszar swojego życia chcesz w tym tygodniu szczerze nazwać przed Bogiem i zacząć odbudowywać?
