Pewien mężczyzna lubi powtarzać, że nigdy w życiu się nie pomylił, a po chwili dodaje: „No, raz myślałem, że się mylę, ale się pomyliłem”. Ten żart dobrze opisuje to, jak często udajemy przed innymi, że mamy wszystko poukładane. Kazanie o ostatnich wersetach Listu Jakuba (Jk 5:13-20) pokazuje inną drogę: modlitwę w każdej sytuacji, wezwanie starszych, gdy brakuje już sił, wyznawanie grzechów sobie nawzajem i szukanie tych, którzy odeszli. Kościół nie jest widownią, tylko szpitalem dla grzeszników, a uzdrowienie zaczyna się tam, gdzie kończy się ukrywanie. Posłuchaj, jeśli masz dość udawania i chcesz wiedzieć, komu możesz powiedzieć, że boli.
Wspólnota uzdrowienia
Wspólniej
Żyjemy na bardzo zatłoczonej planecie, połączeni siecią mediów społecznościowych. W naszym świecie czasem trudno jest uciec od ludzi, ale mimo to czujemy się coraz bardziej samotni. Unikamy tłumów, ale jesteśmy spragnieni bliskich więzi. A kiedy już spędzamy czas z innymi, to nie bardzo wiemy, jak te więzi budować. Dlatego musimy odkryć, co to znaczy WSPÓLNIEJ, ponieważ właśnie takim Kościołem chcemy być.
Zobacz całą serię
6 kazań
