Dwóch robotników dostaje fuchę w piekle: układają tam kostkę brukową zrobioną z samych dobrych chęci, a szef wciąż domaga się jeszcze kilku dobrych intencji. Ta satyryczna scenka otwiera rozważanie przypowieści o uczcie weselnej króla (Mt 22), o zaproszonych, którzy mieli mnóstwo czasu na przygotowanie i po prostu nie chcieli przyjść. Kazanie prowadzi do zaskakującego pytania o człowieka bez weselnej szaty i o to, dlaczego do Bożego królestwa nie da się wejść na własnych warunkach. Posłuchaj, jeśli chcesz wiedzieć, czego naprawdę wymaga zaproszenie, które od dawna leży na twoim stole.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W przypowieści z Mateusza 22:1-14 pierwsi zaproszeni odmawiają, a potem słudzy wołają ludzi z rozstajów dróg, złych i dobrych. Co ta przypowieść mówiła arcykapłanom i faryzeuszom, którzy ją słyszeli?
- Skąd goście zabrani prosto z ulicy mieli weselne szaty i dlaczego król tak surowo potraktował człowieka bez szaty? Co ta szata oznacza w kazaniu?
- Pierwsi zaproszeni odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego handlu. Jakie zwykłe, dobre sprawy najczęściej sprawiają, że mówisz Jezusowi "nie" albo "później"?
- Mówca zauważył, że człowiek bez szaty przyjął zaproszenie, ale nie przyjął warunków gospodarza. W jakich obszarach życia chcesz być z Bogiem, ale na własnych warunkach?
- Historia George'a Wilsona pokazuje, że ułaskawienie ma moc dopiero wtedy, gdy się je przyjmie. Co dla ciebie znaczy przyjąć łaskę Jezusa, a nie tylko o niej wiedzieć?
- Kazanie kończy się dwoma pytaniami: czy chcesz wejść na ucztę i czy jesteś gotowy przez Jezusa. Jaki jeden krok w relacji z Jezusem możesz zrobić w tym tygodniu, odpowiadając na Jego zaproszenie?
