Zza drzwi dziecięcego pokoju dobiegają zdania, których nikt dzieci celowo nie uczył, po prostu je usłyszały. Ta domowa scena otwiera rozważanie Listu Jakuba (Jk 3), w którym mały język okazuje się sterem zdolnym poprowadzić całe życie: budować albo podpalać. Kazanie pokazuje, że każdy z nas jest dla kogoś nauczycielem, słowami i czynami, a mądrości nie poznaje się po wiedzy, lecz po codziennym życiu. Posłuchaj i zapytaj siebie, jaką książkę zapisały twoje słowa w minionym tygodniu.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jakub porównuje język do wędzidła w pysku konia, steru okrętu i małej iskry, od której płonie las (Jakuba 3:1-6). Co te obrazy mówią o sile słów i dlaczego Jakub ostrzega, że nauczycieli czeka surowszy sąd?
- Czym według Jakuba 3:13-18 różni się mądrość ziemska, czerpiąca z zazdrości i ambicji, od mądrości pochodzącej z góry i po czym można je rozpoznać w codziennym życiu?
- Kazanie zaczyna się od dzieci, które w zabawie powtarzały zdania usłyszane w domu i w szkole. Kto był dla ciebie takim nauczycielem, nawet o tym nie wiedząc, i czego cię nauczył?
- Mówca pokazał, że łagodniejsze słowa potrafią oswoić zło, np. gdy kradzież nazywamy pożyczką, a zdradę związkiem otwartym. Gdzie widzisz, że sposób nazywania rzeczy wpływa na twoje wybory?
- Według kazania mądrość w ujęciu żydowskim to nie wiedza, lecz sposób życia, a nasz język i czyny czerpią z wnętrza serca. Co dla ciebie znaczy pozwolić Bogu stać się twoim nauczycielem i kontrolować twoje serce?
- Gdyby słowa z ostatniego tygodnia były książką, a czyny filmem, co by w nich było: pokój czy chaos? Jakie jedno słowo albo zachowanie chcesz w tym tygodniu zmienić?
