Czy jest w twoim życiu ktoś, na kim po cichu stawiasz już krzyżyk, syn, sąsiad, dawny przyjaciel, o którego nie modlisz się już o zmianę, a prosisz tylko o własny spokój? To kazanie prowadzi nas drogą do Damaszku, gdzie Jezus zatrzymuje Saula, największego wroga swoich naśladowców, i gdzie zwykły uczeń Ananiasz musi zdobyć się na odwagę, by nazwać go bratem (Dz 9). Rozważanie pokazuje, że łaska Boga sięga dalej niż nasz rozsądek, a niezwykłe rzeczy dzieją się przez najzwyklejszych ludzi, którzy po prostu wstają i idą. Posłuchaj, jeśli potrzebujesz odzyskać nadzieję na przemianę ludzkiego serca.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Kim był Saul, zanim Jezus zatrzymał go w drodze do Damaszku, i co według Dziejów Apostolskich 9 zmieniło się w nim w ciągu tych trzech dni ślepoty?
- Ananiasz odpowiada Bogu swoimi obawami, a uczniowie w Jerozolimie boją się Saula. Co w postawie Ananiasza i Barnaby pokazuje, jak przyjąć kogoś, kto jeszcze pachnie starym życiem?
- Kazanie zaczyna się od myśli, że czasem łatwiej uwierzyć w zmartwychwstanie umarłych niż w przemianę żyjących. Dlaczego nasza wiara tak często maleje, gdy chodzi o konkretnych ludzi, których znamy?
- Ojciec z kazania przestał modlić się o przemianę syna i prosi już tylko o pokój dla siebie. W jakich sytuacjach twoja modlitwa zamienia się w taki elegancki brak nadziei?
- Edward Kimbell był zwykłym nauczycielem szkółki niedzielnej, który poszedł na zaplecze sklepu porozmawiać z Dwightem Moodym. Co pomaga ci przezwyciężyć lęk, gdy czujesz, że masz z kimś porozmawiać o Jezusie?
- Kto w twoim otoczeniu wydaje ci się za daleko od Boga i jaki jeden krok, jak Ananiasz albo Barnaba, możesz zrobić wobec tej osoby w tym tygodniu?
