Mieli plan, zapał i jeden cel, ale droga raz po raz zamykała się przed nimi jak ściana, aż w portowej Troadzie Paweł przeżył nocne widzenie, które zmieniło kierunek całej wyprawy (Dz 16). Kazanie prowadzi za Pawłem i Sylasem do Filippi: do rozmowy nad rzeką z Lidią, do chłosty i lochu, i do pieśni śpiewanych o północy. Wplecione są w nie współczesne historie ludzi, przed którymi Bóg zamknął drzwi wymarzone, aby otworzyć inne, znacznie większe. Posłuchaj, jeśli właśnie stoisz przed drzwiami, które nie chcą się otworzyć.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Dziejach Apostolskich 16:6-10 Duch Święty dwukrotnie zamyka Pawłowi drogę, a potem przychodzi widzenie Macedończyka. Co ten fragment mówi o tym, jak Bóg prowadził pierwszych misjonarzy?
- Kościół w Europie zaczyna się nie od tłumów, ale od Lidii nad rzeką, a potem od strażnika więziennego i jego domu. Co te dwie historie z Filippi mówią o tym, jak Bóg działa przez małe początki?
- Kazanie zachęca, by przy zamkniętych drzwiach zapytać: może to nie jest nie, tylko nie teraz albo nie tędy. Jakie zamknięte drzwi w twoim życiu okazały się z czasem ochroną albo zmianą kierunku?
- Magdę zraniły słowa pani Ewy, a jednak to wspólnota pomogła jej usłyszeć Boże nie. Jak reagujesz, gdy ktoś bliski w wierze kwestionuje twoją drogę, i co pomaga ci przyjąć taki głos?
- Paweł i Sylas śpiewają o północy w lochu, z poranionymi plecami i nogami w dybach. Co twoim zdaniem dawało im taką postawę i czego możesz się od nich nauczyć w swoich trudnościach?
- Mówca proponuje motto: tam, gdzie kończy się komfort i przewidywalność, zaczyna się misja Boga. Gdzie w tym tygodniu możesz wyjść poza swój komfort, by komuś pomóc lub opowiedzieć o Jezusie?
