Ile razy zdarzyło ci się zaczynać od nowa, od poniedziałku, od nowego roku, i ile razy ekscytacja opadała szybciej, niż udało ci się cokolwiek zmienić? To kazanie otwiera Ewangelię Marka, która nie zaczyna się w Betlejem, lecz od proroctw sprzed setek lat i od głosu wołającego na pustyni (Mk 1), by pokazać, że przyjście Jezusa nie było reakcją na bieg wydarzeń, ale wypełnieniem obietnicy. Rozważanie prowadzi od rozdartego nieba nad Jordanem aż po rozdartą zasłonę świątyni i przypomina, że nie żyjemy pod zamkniętym niebem. Posłuchaj, jeśli potrzebujesz początku, który nie zależy od twojej formy, ale od Bożej wierności.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Marek zaczyna swoją Ewangelię nie od Betlejem, lecz od proroctw Izajasza i Malachiasza. Co ten wybór mówi o tym, jak Marek rozumie przyjście Jezusa i co znaczył dla Izraelitów czekających od pokoleń?
- Dlaczego Jan Chrzciciel działa właśnie na pustyni i co według kazania pustynia oznaczała w historii Izraela, Mojżesza i Eliasza?
- Marek opisuje, że przy chrzcie Jezusa niebo zostaje rozdarte, a tego samego słowa używa przy rozdarciu zasłony w świątyni. Co te dwa momenty razem mówią ci o dostępie do Boga?
- Jezus przyszedł w czasie okupacji, podziałów i duchowej pustki, a nie w dobrym momencie. Jak ta prawda wpływa na twoje myślenie o chwilach, w których czujesz, że nie jesteś gotowy lub gotowa na Boga?
- Kazanie mówi, że pokuta to nie zadanie do odhaczenia, lecz szczerość wobec Boga i siebie. Co pomaga ci w takiej szczerości, a co ją utrudnia?
- Którą sferę swojego życia oznaczasz tabliczką "teren prywatny" i jak w tym tygodniu możesz pozwolić, by słowa Jezusa jako Syna Bożego miały tam większy autorytet niż opinia innych czy emocje?
