Kto z nas nie poczuł kiedyś na sobie muru, gdy nie zaproszono nas na urodziny, wybierano do drużyny na końcu albo nazwano „elitą”, żeby odgrodzić się od nas na dobre? To kazanie z 2 rozdziału Listu do Efezjan opowiada o murze wrogości, który dzielił Żydów i pogan, i o tym, jak Chrystus zburzył go swoją śmiercią na krzyżu, czyniąc z dwóch wrogich sobie światów jedną rodzinę Boga. W czasach, gdy podziały biegną w poprzek rodzin i przyjaźni, wspólnota naśladowców Jezusa ma być żywym obrazem pojednania. Posłuchaj, jak upadają mury, od Jerozolimy po Berlin.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł przypomina Efezjanom, kim byli przed Chrystusem: odcięci od wspólnoty Izraela, obcy przymierzom, bez nadziei i bez Boga (Efezjan 2:11-12). Co te słowa mówią o twoim życiu, zanim poznajesz Chrystusa?
- W świątyni jerozolimskiej mur oddzielał dziedziniec pogan od części dla Żydów, a jego przekroczenie groziło śmiercią. Co dla pierwszych czytelników znaczyło, że Jezus zburzył ten mur podziału?
- Paweł trzykrotnie łączy Jezusa ze słowem pokój: On jest naszym pokojem, wprowadza pokój i głosi pokój. Jak rozumiesz te trzy wymiary i który z nich jest ci dziś najbliższy?
- Mówca opisuje mury podziału z dzieciństwa, szkoły i pracy oraz podziały polityczne, które biegną nawet przez rodziny i kościoły. Gdzie najmocniej widzisz takie mury w swoim otoczeniu i co je buduje?
- Kazanie mówi, że chrześcijaństwo w pojedynkę to oksymoron, a trudność w byciu częścią wspólnoty może mówić coś o nas samych. Co sprawia ci trudność w życiu we wspólnocie i jak to przezwyciężać?
- Kogo z naszej wspólnoty, kto różni się od ciebie poglądami lub sytuacją życiową, możesz w tym tygodniu wesprzeć, tak jak żołnierz z przykładu pomagający koledze resztkami sił?
