Żołnierz, który klęczał do modlitwy w baraku, dostał w twarz ciężkim od błota butem, a rano jego prześladowca znalazł swoje buty pięknie wyczyszczone. Ta historia otwiera rozważanie słów apostoła Piotra skierowanych do prześladowanych chrześcijan (1 P 3): nie oddawajcie złem za zło ani obelgą za obelgę. Kazanie pokazuje, jak łagodność, szacunek i dobre życie potrafią zmieniać serca tych, którzy nam źle życzą. Posłuchaj i sprawdź, kogo ty możesz pozyskać swoją postawą.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Piotr pisze do chrześcijan w Azji Mniejszej, którzy doświadczali prześladowań. Co w wezwaniu z 1 Piotra 3:8-12 do jednomyślności, współczucia i pokory mogło być dla nich szczególnie trudne, a co pocieszające?
- Piotr pyta: kto was skrzywdzi, jeśli będziecie gorliwi w czynieniu dobra, a zaraz dodaje, że cierpienie dla sprawiedliwości jest szczęściem. Jak rozumiesz to napięcie w wersetach 13-18 i jaką rolę odgrywa w nim przykład cierpiącego Chrystusa?
- Mówca podkreślał, że nieoddawanie złem za zło jest po ludzku prawie niemożliwe. Co twoim zdaniem zmienia w tej sprawie Chrystus mieszkający w nas przez Ducha Świętego?
- Historia szeregowca, który po pobiciu butami wyczyścił je swojemu prześladowcy, doprowadziła podoficera do nawrócenia. Co sprawia, że taka reakcja bardziej przemawia do ludzi niż słowa?
- Piotr wzywa, by tłumaczyć się z nadziei łagodnie i z szacunkiem. Jak zmienia się twoje podejście do ludzi, gdy patrzysz na nich nie jak na wrogów, ale jak na ofiary wroga?
- Pomyśl o konkretnej osobie w rodzinie, w pracy albo wśród znajomych, która krytykuje twoją wiarę lub ci szkodzi. Jakie dobre słowo albo czyn możesz wobec niej okazać w tym tygodniu?
