Prosty pasterz staje w religijnej stolicy i po kolei wylicza grzechy wszystkich okolicznych narodów, a słuchacze przytakują: dobrze im powiedział. Kiedy jednak zaczynają wychodzić, Amos mówi: jeszcze nie koniec, i wskazuje palcem na nich samych (Am 1-2). To kazanie pyta, czy ludzie, którzy szczerze wierzą, że należą do Boga, potrafią przeoczyć Bożą sprawiedliwość we własnym życiu i we własnej wspólnocie. Posłuchaj, jeśli masz odwagę zaprosić Boga, aby przetestował także ciebie.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Amos wylicza grzechy Damaszku, Gazy, Edomu, Ammonitów, Moabu i Judy. Jak myślisz, jak reagowali słuchacze w Izraelu, słysząc to kazanie, i dlaczego mogli mu przyklaskiwać?
- W Amosa 2 Bóg zarzuca Izraelowi sprzedawanie potrzebującego za parę sandałów i deptanie biednych. Dlaczego te grzechy mogły wydawać się Izraelitom mniej poważne niż okrucieństwa sąsiadów?
- Bóg wybrał prostego pasterza, a nie uczonego ani człowieka z ważnej rodziny, by przemówił w religijnej stolicy. Co to mówi o tym, jak Bóg działa i kogo używa?
- Mówca zauważa, że problem Izraela nie polegał na niewiedzy, ale na przekonaniu, że Boży sąd ich nie dotknie. W jakich obszarach łatwo ci osądzać innych, a pomijać własne życie?
- Co według ciebie oznacza zapraszanie Boga, by badał i sprawdzał nasze życie, zamiast unikania Jego sądu? Jak to wygląda w praktyce?
- Co ludzie z twojego otoczenia mogliby zobaczyć w twoim życiu i w naszej wspólnocie, co pokazałoby im sprawiedliwego i miłującego Boga, i od czego możesz zacząć w tym tygodniu?
