Ile razy zdarzyło ci się obiecywać sobie, że tym razem będzie inaczej, i znów wyszło jak zwykle? To kazanie prowadzi nas przez siódmy rozdział Listu do Rzymian, gdzie Paweł nazywa po imieniu rozdarcie każdego wierzącego: chcę czynić dobro, a wybieram zło, którego nie chcę (Rz 7). Padają tu mocne słowa o tym, że sednem chrześcijaństwa nie jest większe staranie, lecz większe poddanie, bo kieruje nami to, komu oddaliśmy panowanie. Posłuchaj, jeśli masz dość walki, w której ciągle przegrywasz z samym sobą.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł pisze w Rzymian 7:7-13, że prawo jest święte i dobre, a mimo to grzech, pobudzony przez przykazanie "nie pożądaj", ożył. Jak rozumiesz tę zależność między prawem a grzechem?
- Nawróceni z pogaństwa mówili, że skoro są zbawieni z łaski, prawo nie jest potrzebne, a nawróceni Żydzi uciekali w łatwiejsze przepisy o pokarmach i szabacie. Dlaczego obie grupy omijały Dekalog?
- Paweł mówi: "nie czynię dobra, którego chcę, lecz popełniam zło, którego nie chcę". W jakich sytuacjach najbardziej odnajdujesz się w tym zdaniu, w którym "chciałeś dobrze, a wyszło jak zwykle"?
- Kazanie porównuje wewnętrznego człowieka do niewidocznej centrali z serialu Stawka większa niż życie, z której przychodzą rozkazy. Co pomaga ci rozpoznać, kto wydaje polecenia w twoim sercu?
- Paweł woła: "nędzny ja człowiek, kto mnie wybawi?", a potem dziękuje Bogu przez Jezusa Chrystusa. Czym według ciebie różni się większe staranie od większego poddania się Jezusowi?
- W jakiej konkretnej słabości, z którą ciągle przegrywasz, chcesz w tym tygodniu oddać panowanie Jezusowi i jak może to wyglądać w praktyce?
