Tydzień wcześniej mówca zszedł z kazalnicy przekonany, że nigdy więcej nie stanie przed ludźmi, a dobę przed tym nabożeństwem odebrał telefon z prośbą o kazanie. Od tego wyznania zaczyna się powrót do doliny Ela, która miała być doliną wiary, a stała się doliną strachu, gdy przez czterdzieści dni cała armia czekała, aż ktoś inny podniesie rękę (1 Sm 17). Kazanie mówi o olbrzymach, które codziennie rano i wieczorem powtarzają, że nigdy się nie uda, i o zbroi, której Dawid nie chciał założyć. Posłuchaj, jeśli stoisz dziś naprzeciw kogoś większego od siebie.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Według 1 Samuela 17 dolina, w której stały armie, miała być doliną wiary, bo Bóg obiecał Izraelowi ziemię. Co sprawiło, że stała się doliną strachu, skoro Goliat przez 40 dni rano i wieczorem wyśmiewał Boga Izraela?
- Dawid odmawia zbroi Saula, bo nie jest do niej przyzwyczajony, i idzie na Goliata w imię Pana Zastępów. Czego ta scena uczy o tym, na czym naprawdę opierała się jego odwaga?
- Kaznodzieja opowiada, jak tydzień wcześniej chciał przestać głosić, a dzień później zgodził się wygłosić to kazanie. Jakie Boże drogi, inne od twoich planów, widzisz we własnej historii?
- Izraelici czekali, aż ktoś inny podniesie rękę i zgłosi się do walki. W jakiej sprawie w twoim życiu czekasz, aż ktoś inny zrobi to, o co prosi cię Bóg?
- Mówca twierdzi, że wróg chce, byśmy walczyli sami i czuli się odizolowani. Jaki olbrzym codziennie mówi ci, że nigdy nie dasz rady, i komu z grupy możesz o nim powiedzieć?
- Kazanie przypomina, że Bóg już dał ci wszystko, czego potrzebujesz, i nie musisz zakładać cudzej zbroi ani mieć pięknych słów modlitwy. Jak w tym tygodniu możesz zaufać Bogu wobec swojego olbrzyma?
