Nastoletnia dziewczyna w atmosferze skandalu przemierza z narzeczonym 120 kilometrów przez góry, by w śmierdzącej grocie dla zwierząt urodzić dziecko, tak wyglądały narodziny Boga. To świąteczne kazanie na podstawie Ewangelii Łukasza (Łk 2) pokazuje, że pozornie niesprzyjające okoliczności, dekret cesarza, wzgardzeni pasterze jako pierwsi słuchacze, były częścią Bożego planu. Dobra nowina ogłoszona ludziom z samego dołu społecznej drabiny jest dobrą nowiną dla wszystkich, bez wyjątku. Posłuchaj i sprawdź, czy w swoim sercu nie odmawiasz jej komuś, może nawet samemu sobie.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Łukasz umiejscawia narodziny Jezusa w czasie spisu ludności zarządzonego przez cesarza Augusta. Co w tym fragmencie pokazuje, że to Bóg, a nie cesarz, kieruje historią?
- Dlaczego, według kazania, wybór pasterzy jako pierwszych odbiorców wiadomości o Zbawicielu był tak zaskakujący dla ludzi tamtych czasów?
- Maria i Józef doświadczają skandalu, przymusowej podróży i narodzin w stajni. Jakie trudne okoliczności w twoim życiu z perspektywy czasu okazały się częścią Bożego planu?
- Mówca opowiada o Biblii dla niewolników, z której usunięto fragmenty o wolności. Komu w twoim sercu najtrudniej przyznać prawo do dobrej nowiny i dlaczego?
- Zdarza ci się myśleć, że dobra nowina jest dla wszystkich, tylko nie dla ciebie? Co w historii pasterzy odpowiada na takie myśli?
- Pasterze wrócili, chwaląc i wielbiąc Boga. Jak możesz w tym tygodniu, pośród świątecznego zamieszania, podziękować Bogu i podzielić się dobrą nowiną z kimś konkretnym?
