Za czym tęsknisz tak bardzo, że gdyby to się spełniło, możesz spokojnie zamknąć oczy? Każdy z nas komponuje własną piosenkę życia, radosną, liryczną albo smutną, bo takie akurat jest to życie. Kazanie prowadzi nas do świątyni w Jerozolimie, gdzie stary Symeon bierze na ręce niemowlę i zaczyna śpiewać (Łk 2), choć po ludzku nie ma już powodów do pieśni. Posłuchaj i sprawdź, czy twoja melodia zmieniłaby się po takim spotkaniu.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Co według Łukasza 2:21-35 sprawiło, że Symeon rozpoznał w świątyni właśnie to dziecko, i jaką rolę odegrał w tym Duch Święty?
- Symeon miał wiele powodów do smutku: starość, utratę bliskich, życie pod obcą władzą. Dlaczego jego pieśń po spotkaniu z Jezusem jest pełna radości, a nie żalu?
- Kazanie mówi, że życie jest jak piosenka, która wyraża to, za czym tęsknimy. Jaką melodię śpiewa dziś twoje życie i za czym naprawdę tęsknisz?
- Wielu ludzi w czasach Symeona czekało na Mesjasza, ale ta wiedza niczego w nich nie zmieniała. Co odróżnia samo czekanie od prawdziwej tęsknoty za Jezusem?
- Chrześcijanie w Nigerii i sieroty po męczennikach śpiewają o pokoju mimo zagrożenia. Co ich przykład mówi ci o źródle radości, którego nikt nie może odebrać?
- Jakie trudności w rodzinie, pracy, zdrowiu lub finansach odbierają ci teraz chęć do śpiewania i jak spotkanie z Jezusem może w tym tygodniu zmienić twoją perspektywę?
