Adoptowane dziecko nie musi zdać żadnego egzaminu ani udowodnić swojej wartości, żeby dostać miejsce przy rodzinnym stole, ale kiedy przekroczy próg nowego domu, musi nauczyć się w nim żyć. Od tego obrazu zaczyna się kazanie o Izraelu, który po czterystu latach niewoli stoi pod Synajem i otrzymuje Dziesięć Przykazań (Wj 20). Bóg najpierw rozdzielił morze i zesłał chleb z nieba, a dopiero potem powiedział, jak żyć, bo przykazania nie są testem, który trzeba zdać, żeby zasłużyć na wolność, lecz sposobem życia w rodzinie, do której już się należy. Posłuchaj, jeśli chcesz przestać stać z daleka jak niewolnik i zbliżyć się do Ojca jak dziecko.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Zanim Bóg dał przykazania w Wyjścia 20, przedstawił się słowami: "Ja jestem Panem, waszym Bogiem". Co zmienia fakt, że ratunek z Egiptu nastąpił przed nadaniem prawa?
- Jak życie w Egipcie, wśród wielu bożków i pracy bez dnia wolnego, pomaga zrozumieć, czym pierwsze przykazania i sabat były dla byłych niewolników?
- Kazanie porównuje Izraelitów do adoptowanego dziecka, które nie zasłużyło na miejsce przy stole, ale uczy się zasad nowego domu. Gdzie zauważasz u siebie traktowanie przykazań jak testu do zaliczenia?
- Czym według kazania różni się strach niewolnika od bojaźni Bożej i jak pomaga to zrozumieć paradoks z wersetu 20?
- Lud pozostał z daleka, a Mojżesz wszedł w obecność Boga. W jakich sytuacjach wybierasz religijność z dystansu zamiast bliskości z Ojcem?
- W którym obszarze relacji z ludźmi, na przykład uczciwości lub zazdrości, chcesz w tym tygodniu żyć jak dziecko zaopatrywane przez Ojca, a nie niewolnik walczący o przetrwanie?
