Jezus wyrusza nocą i pokonuje pięćdziesiąt kilometrów, by o świcie zatrzymać kondukt pogrzebowy w wiosce, o której Biblia wspomina tylko raz. Idzie za nim wdowa z Nain, która straciła męża, a teraz jedynego syna, została bez rodziny, bez środków do życia i bez odpowiedzi na pytanie, co dalej. Kazanie o życiowych zakrętach (Łk 7) pokazuje, że dla Boga nie ma miejsc ani ludzi mniej znaczących i że jest On najbliżej wtedy, gdy czujemy się zapomniani. Posłuchaj, jeśli stoisz właśnie na takim zakręcie i nie wiesz, gdzie szukać Boga.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jakie trzy straty spotkały wdowę z Nain i co według kazania oznaczała dla niej w tamtych czasach śmierć męża i jedynego syna?
- Jezus mówi wdowie "Przestań płakać", a potem dotyka mar, choć to oznaczało rytualną nieczystość. Co te słowa i ten gest mówią ci o Jego sercu wobec cierpiących?
- Jezus wyrusza z Kafarnaum, gdzie były tłumy, do małej, ubogiej wioski na uboczu. Co to mówi o tym, jak Bóg patrzy na ludzi, którzy czują się zapomniani lub nieistotni?
- Ludzie z Nain wołali: "Bóg nawiedził lud swój". Na jakie sposoby, według kazania, Bóg staje dziś obok nas na życiowych zakrętach, także przez innych ludzi?
- Mężczyzna na terapii nie czuł działania Ducha Świętego, dopóki nie zobaczył, jak zmieniło się jego myślenie o żonie, dzieciach i Bogu. Gdzie, patrząc wstecz, dostrzegasz Bożą obecność, którą wtedy brało się za zbieg okoliczności?
- Z jakim pytaniem "co dalej?" mierzysz się teraz i jak w tym tygodniu możesz opowiedzieć komuś o tym, co Bóg już dla ciebie zrobił?
