Przełożony synagogi chodzi nerwowo po brzegu Jeziora Galilejskiego i wypatruje jednej łódki, bo kilkaset metrów dalej umiera jego dwunastoletnia córka. Tego samego dnia przez tłum przeciska się kobieta, której dwanaście lat choroby odebrało zdrowie, majątek i miejsce wśród ludzi (Mk 5). Kazanie pokazuje, że tych dwoje ludzi, których dzieliło absolutnie wszystko, połączyła jedna rzecz, desperacja u stóp Jezusa. Posłuchaj, jeśli szukasz odpowiedzi na pytanie, komu pomagać, gdy potrzeb wokół jest więcej, niż da się ogarnąć.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Ewangelii Marka 5:21-43 Jair, szanowany przełożony synagogi, pada do stóp Jezusa, a obok niego kobieta od 12 lat wykluczona z życia społecznego. Co mówi ci to, że tak różnych ludzi łączy ta sama desperacja?
- Dlaczego dla kobiety z krwotokiem słowo "córko" mogło znaczyć równie dużo jak samo uzdrowienie? Co ta scena pokazuje o tym, jak Jezus patrzy na odrzuconych?
- Gdy słudzy mówią Jairowi, że jego córka umarła, Jezus odpowiada: "Nie bój się, tylko wierz". Jak wygląda wiara w chwili, gdy po ludzku wszystko jest już stracone?
- Kazanie mówi, że łatwo lekceważyć Bożą łaskę, gdy wydaje się nam, że wszystko kontrolujemy dzięki pieniądzom, znajomościom czy pozycji. W jakich obszarach twojego życia brakuje ci poczucia zależności od Boga?
- Mówca podkreśla, że najgłębszą potrzebą człowieka jest relacja z Bogiem, a zaspokajanie podstawowych potrzeb może prowadzić do Jezusa. Jak łączyć praktyczną pomoc z troską o czyjąś relację z Bogiem?
- "Zrób dla jednego to, co chciałbyś zrobić dla każdego". Kim jest ta jedna osoba wokół ciebie, której możesz w tym tygodniu realnie pomóc, i od czego zaczniesz?
