Czy jest w twoim życiu coś, co naprawdę się nie zmienia, coś, na czym można oprzeć wszystko inne? To wielkanocne kazanie sięga do Listu do Hebrajczyków, gdzie ofiary składane rok po roku okazują się jedynie cieniem tego, co miało dopiero nadejść (Hbr 10). Mówca opowiada też własną historię chłopaka, który stałości szukał w książkach, używkach i wschodnich rytuałach, aż jedno pytanie kolegi ze szkoły zmieniło wszystko. Posłuchaj, dlaczego śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa mogą raz na zawsze stać się fundamentem twojego życia.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Autor Listu do Hebrajczyków nazywa Prawo cieniem przyszłych dóbr, a nie samym obrazem rzeczy (Hebrajczyków 10:1). Co ten obraz cienia mówi o roli ofiar składanych w Starym Testamencie?
- Według Hebrajczyków 10:1-18 ofiary ponawiane co roku zamiast uwalniać, przypominały o grzechach. Czym ofiara Jezusa złożona raz na zawsze różni się od tamtych ofiar?
- Mówca twierdzi, że nasze obrzędy i zwyczaje, nawet piękne, nie mogą zastąpić tego, co Chrystus już uczynił. W jakich sytuacjach łapiesz się na próbie zasłużenia na Bożą przychylność własnym wysiłkiem?
- Tekst mówi, że Jezus po złożeniu ofiary zasiadł po prawicy Boga. Jak obraz Chrystusa królującego zmienia twoje myślenie o Nim w porównaniu z obrazem dzieciątka z Bożego Narodzenia?
- Mówca opowiada, jak przez lata szukał stałości w sztuce, relacjach, używkach i rytuałach, aż znalazł ją w krzyżu i zmartwychwstaniu. Gdzie ludzie wokół ciebie szukają dziś czegoś stałego i co możesz im o tym powiedzieć?
- Bóg obiecuje: ich grzechów i nieprawości już więcej nie wspomnę (Hebrajczyków 10:17). Jak ta obietnica może wpłynąć na to, jak w tym tygodniu przychodzisz do Boga po upadku?
