Pierwszy rok na treningach pływackich rządził się jedną zasadą: przetrwać. Dopiero po latach to, co wydawało się niewykonalne, stało się drugą naturą, i od tego wspomnienia zaczyna się rozważanie Listu do Hebrajczyków 5 i 6. Kazanie mówi, że Bożym celem nie jest jedynie zabrać cię kiedyś do nieba, ale uczynić cię dojrzałym w Chrystusie, i ostrzega przed wygodnym życiem z jedną nogą po każdej stronie. Posłuchaj, jeśli czujesz, że twoja wiara zatrzymała się na etapie podstaw.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Autor Listu do Hebrajczyków 5:11-6:12 porównuje swoich czytelników do niemowląt, które wciąż potrzebują mleka. Co według tego fragmentu odróżnia dojrzałego wierzącego od duchowego niemowlęcia?
- Pierwsi adresaci listu stali jedną nogą w chrześcijaństwie, a drugą w judaizmie, i nic ich to nie kosztowało. Dlaczego autor tak mocno ostrzega, że nie mogą trwać w tym stanie?
- Mówca twierdzi, że Bóg chce nie tylko zabrać nas do nieba, ale też sprawić, by niebo było w nas już teraz. Jak to przekonanie zmienia twoje rozumienie tego, czego Bóg chce dla twojego życia?
- Kazanie pokazuje obraz rzeki, która zatrzymuje się na szczycie góry, oraz rusztowania pomylonego z budynkiem. W jakich obszarach twojej wiary widzisz ryzyko takiego zatrzymania się?
- Mówca mówi, że regularna pokuta i odwracanie się od grzechu powinny stać się nawykiem chrześcijanina. Co pomaga ci nie zamykać serca, gdy słyszysz głos Boga?
- Kazanie wymienia owoce dojrzałej wiary: troskę o potrzebujących, stawianie potrzeb innych wyżej niż własnych i przebaczanie tym, którzy nas skrzywdzili. Który z tych owoców chcesz świadomie pielęgnować w tym tygodniu i jak?
