Decyzje podejmowane w pojedynkę, bo przecież ja wiem lepiej, potrafią zawiesić małżeństwo na włosku, mówca zaczyna od własnego, bardzo szczerego wyznania. Stąd prowadzi nas do pierwszych rozdziałów Dziejów Apostolskich, gdzie apostołowie chcą budować Boże królestwo po staremu, a Duch Święty zaczyna budować je od środka, w ludzkich sercach (Dz 1 i 2). Kazanie przypomina, że Bóg nie powołuje uzdolnionych, lecz uzdalnia tych, których powołał. Posłuchaj i zapytaj, jaki plan ma Bóg dla twojego miejsca w jego królestwie.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Przed wniebowstąpieniem apostołowie pytają Jezusa, czy przywróci Izraelowi królestwo (Dzieje Apostolskie 1:6-8). Co ich pytanie mówi o ich wyobrażeniach i jak Jezus przekierowuje ich uwagę?
- W dniu Pięćdziesiątnicy pojawiają się wiatr i ogień, a pielgrzymi z wielu narodów słyszą o dziełach Boga w swoich językach. Co to wydarzenie mówiło pierwszym słuchaczom o nowej świątyni i zasięgu dobrej nowiny?
- Apostołowie, zanim przyszedł Duch, uzupełniają grono Dwunastu przez rzucanie losów, sięgając po stare wzorce. W jakich obszarach twojej wiary trudno ci otworzyć się na coś nowego, co proponuje Bóg?
- Kazanie mówi, że Jezus nie buduje murów, lecz królestwo od środka, w sercach swoich ludzi. Co dla ciebie znaczy, że to ty jesteś świątynią Ducha Świętego, a nie budynek?
- Na liście biblijnych postaci są kłamca, morderca, ktoś uciekający przed Bogiem i ktoś, kto się jąkał. Jak zdanie, że Bóg nie powołuje uzdolnionych, ale uzdalnia powołanych, zmienia twoje myślenie o własnych słabościach?
- Historia szklanki zimnej wody z limonką podanej śmieciarzowi Jimowi pokazuje świadectwo w codzienności. Kto w twoim domu, pracy lub sąsiedztwie może w tym tygodniu doświadczyć takiego gestu i jak chcesz się o to modlić?
