Czy kościół naprawdę można nazywać rodziną, jeśli w Biblii pierwsza historia o braciach kończy się morderstwem, a bracia potrafią zamykać się w łazience? To kazanie z czwartego rozdziału Dziejów Apostolskich (Dz 4) pokazuje wspólnotę, której jedności nikt nie wypracował, dał ją Duch Święty, jak polu Słoneczników, które razem obracają się za jednym słońcem. Usłyszymy też o chrześcijanach z Kartaginy, którzy w czasie epidemii zostali w mieście, by pomagać nawet swoim wrogom. Posłuchaj, jeśli wahasz się między pragnieniem bliskości a chęcią trzymania ludzi na dystans.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Dzieje Apostolskie 4:32-37 opisują wspólnotę, która miała jedno serce i jedną duszę, a nikt nie nazywał własnym tego, co posiadał. Co według tekstu i kazania sprawiło, że tak różni ludzie stali się jedną rodziną?
- Wersety 34-35 mówią o sprzedawaniu gruntów i domów i kładzeniu pieniędzy u stóp apostołów. Dlaczego ta dobrowolna hojność była tak niezwykła dla ludzi tamtych czasów i jak wspierała głoszenie zmartwychwstania?
- Kazanie zaczyna się od pytania, czy porównanie kościoła do rodziny jest trafne, skoro tyle rodzin, także w Biblii, przeżywa konflikty. Jakie bariery sprawiają, że trzymasz innych wierzących na odległość wyciągniętej ręki?
- Obraz pola słoneczników pokazuje, że ich zgodność zależy od jednej rzeczy: zwrócenia ku słońcu. Co w praktyce pomaga ci skupiać się na Chrystusie tak, żeby to budowało jedność z ludźmi, którzy czasem cię denerwują?
- Mówca podkreśla, że jedność serca pochodzi od Ducha Świętego, ale jedność w misji i dzieleniu się jest wynikiem naszych decyzji. Jaką decyzję, która przesuwa twoje ja na dalszy plan, możesz podjąć w swojej wspólnocie?
- Historia Jeffa zaczęła się od siatki zakupów i zaproszenia do kościoła. Komu w tym tygodniu możesz okazać konkretną hojność swoim czasem lub pieniędzmi, by mógł zobaczyć, co Jezus zrobił w twoim życiu?
