Przyparty do muru pytaniami nieufnego urzędnika na amerykańskim lotnisku, Polak wypala w końcu, że jest chrześcijaninem, i to jednym z tych właściwych. Ta anegdota otwiera pytanie, na które odpowiada kazanie z trzeciego rozdziału Dziejów Apostolskich (Dz 3): co właściwie czyni kogoś chrześcijaninem? Piotr mówi do najpobożniejszych ludzi w Jerozolimie i pokazuje, że ani pochodzenie, ani tradycja, ani znajomość Biblii nie wystarczą, z historii kościoła słychać tu bardzo mocne ostrzeżenie. Posłuchaj, jeśli chcesz wiedzieć, co jest naprawdę fundamentem.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Piotr mówi w Dziejach Apostolskich 3:12-16, że to nie własna moc ani pobożność apostołów uzdrowiła chromego, lecz wiara w imię Jezusa. Dlaczego, twoim zdaniem, tak mocno to podkreśla wobec zdumionego tłumu?
- Piotr nazywa Jezusa sługą Boga, Świętym i Sprawiedliwym, dawcą życia i prorokiem podobnym do Mojżesza. Co te określenia mówiły pobożnym Żydom w świątyni o tym, kim jest Jezus?
- Słuchacze Piotra znali Pismo, modlili się w świątyni i czekali na Mesjasza, a mimo to Go nie rozpoznali. Czego ta historia uczy cię o granicach wiedzy religijnej i dobrego wychowania?
- Kazanie przywołuje przykład z Anglii, gdzie ludzie znający Biblię uzasadniali nią prześladowanie Żydów. W jaki sposób znajomość Słowa Bożego może iść w parze z niechrześcijańskim postępowaniem?
- Mówca podkreśla, że dziś wolimy słuchać o łasce niż o grzechu, choć przebaczenie zakłada, że mamy winy. Co dla ciebie oznacza wezwanie Piotra: nawróćcie się i powróćcie do Niego?
- Skoro podstawą bycia właściwym chrześcijaninem jest relacja z Jezusem i wierność Mu, a nie tradycja czy pochodzenie, w czym konkretnie chcesz w tym tygodniu okazać Mu posłuszeństwo?