Podczas nabożeństwa prowadzący prosi, by rękę podnieśli ci, których kościół skrzywdził, a mówca ledwo powstrzymuje się od wyjścia z sali. Od tego zgrzytu zaczyna się rozważanie o wspólnocie pierwszych chrześcijan z czwartego rozdziału Dziejów Apostolskich (Dz 4): o jednym sercu, wspólnej misji i hojności, która zadziwiła cały ówczesny świat. Kazanie nie ukrywa, że w kościele, jak w rodzinie, bywa różnie, i opowiada o ludziach, których wspólnota podniosła z długów i z uzależnienia. Posłuchaj i zadaj sobie inne pytanie: kto z nas został przez kościół pobłogosławiony?
Trwamy we wspólnocie
Ekklesia
Kościoła nie wymyślił człowiek, ale to pomysł samego Jezusa. On doskonale wiedział, że nie można być chrześcijaninem w pojedynkę, ponieważ wszyscy potrzebujemy relacji. Dlatego, czytając historię o początkach Kościoła, chcemy na nowo przypomnieć sobie na czym polega nasza misja w tym świecie i przyjrzeć się kilku praktykom pierwszych chrześcijan, które służą budowaniu prawdziwej wspólnoty.
Zobacz całą serię
12 kazań
