Ruchome makiety wsi przesuwane wzdłuż Dniepru i tłum przebranych wieśniaków, wszystko po to, by caryca zobaczyła dokładnie to, co miała zobaczyć. Od tej historii kazanie przechodzi do Dawida, który postanowił zbudować Bogu dom i usłyszał odpowiedź, jakiej zupełnie się nie spodziewał (2 Sm 7). Okazuje się, że plan może mieć właściwego człowieka, właściwe miejsce, właściwy czas i szlachetne motywy, a mimo to nie być tym, o co Bóg prosił. Posłuchaj, jeśli twoje najlepsze plany właśnie legły w gruzach.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Co w 2 Samuela 7 sprawia, że plan Dawida, by zbudować Bogu dom, wydaje się na pierwszy rzut oka całkowicie słuszny, i dlaczego nawet prorok Natan go poparł?
- Jak rozumiesz pytanie Boga z 2 Samuela 7:7, czy kiedykolwiek prosił o dom z cedru, i co namiot zgromadzenia miał przypominać Izraelowi?
- Mówca zauważył, że nawet dobre plany dla Boga mogą wyrastać z przekonania, że to my robimy coś dla Niego. Gdzie w swojej służbie lub pobożności dostrzegasz taką postawę?
- Bóg odpowiada Dawidowi: to nie ty zbudujesz mi dom, ale Ja zbuduję dom tobie. Co ta obietnica, wypełniona w Jezusie, mówi ci o Bogu i o Jego planach wobec ciebie?
- W modlitwie Dawid pyta „Kim ja jestem?” i wiele razy nazywa siebie sługą. Jak Boże „nie” może przywrócić ci właściwe proporcje w patrzeniu na siebie i na Boga?
- Pomyśl o planie, którego Bóg w twoim życiu nie spełnił, jak w historii kobiety, która zamiast wyjechać na misję wychowała czworo dzieci. Jak możesz w tym tygodniu oddać Mu ten obszar z ufnością?
