Co robisz w chwili, gdy staje się jasne, że twoje największe marzenie nigdy się nie spełni, o zdrowiu, rodzinie, spokojnej starości? Przed takim momentem stanął król Dawid, gdy jego ukochany syn Absalom podniósł bunt, a on sam musiał uciekać z Jerozolimy (2 Sm 15). To kazanie pokazuje, że właśnie wtedy na nowo poznajemy swoich wrogów, przyjaciół i swojego Boga, i że można Mu powiedzieć: oto jestem, bądź wola Twoja. Posłuchaj i odkryj, że Boże marzenia dla ciebie są większe niż twoje najboleśniejsze rozczarowania.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W 2 Samuela 15:1-6 Absalom codziennie staje przy bramie miasta i mówi ludziom, że gdyby był królem, wszystko wyglądałoby inaczej. Jak w ten sposób zdobywa ich serca i co to pokazuje o jego zamiarach wobec ojca?
- Dlaczego Dawid odsyła skrzynię Bożą do Jerozolimy i co jego słowa o tym, że Bóg może zrobić z nim to, co uzna za słuszne, mówią o jego zaufaniu?
- Kazanie mówi, że chwila, gdy marzenie nigdy nie zamieni się we wspomnienie, jest nie tylko bolesna, ale i niebezpieczna. Na czym polega to niebezpieczeństwo i jak może wyglądać odwracanie się od Boga w takim momencie?
- Gdy bliski syn się buntuje, cudzoziemiec Ittaj z Gat deklaruje, że pójdzie z Dawidem na życie i śmierć. Kto w twoim życiu okazuje się naprawdę bliski w trudnym czasie i czego cię to uczy o byciu przyjacielem?
- Mówca podkreśla, że Boże plany dla Dawida okazały się większe niż jego marzenia, bo z jego rodu narodził się Jezus. Jak ta perspektywa zmienia twoje patrzenie na własne niespełnione marzenia?
- Jak w tym tygodniu możesz powiedzieć Bogu słowa „bądź wola Twoja, nie moja” wobec konkretnego rozczarowania, które nosisz w sercu?
