Szef wzywa cię do gabinetu i proponuje premię za jedną fikcyjną sprzedaż, a gdy odmawiasz, słyszysz: od poniedziałku szukaj nowej pracy. Ta historia z życia mówcy, sprzed lat w międzynarodowej firmie, otwiera kazanie o liście Piotra pisanym do rozproszonych chrześcijan, którzy żyli wśród ludzi traktujących ich niesprawiedliwie (1 P 2:9-25). Niesprawiedliwość innych nie jest powodem, by samemu żyć niewłaściwie, bo Jezus zostawił ślady, w które można wchodzić stopa w stopę, także w relacjach w pracy i w codziennych kontaktach. Posłuchaj, jeśli chcesz sprawdzić, czy twoje miejsce pracy może stać się miejscem, w którym twoje życie mówi głośniej niż słowa.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Piotr pisze do chrześcijan rozproszonych na obczyźnie, oczernianych i prześladowanych. Dlaczego zaczyna od przypomnienia im, kim się stali w Chrystusie (1 Piotra 2:9-10), a nie od ich cierpień?
- Co znaczy, że Piotr wzywa nas do chodzenia śladami Chrystusa (1 Piotra 2:21-25), skoro greckie słowo oznacza widoczne odciski stóp, w które się dosłownie stąpa?
- Kazanie podkreśla, że bycie królewskim kapłaństwem to nie status ani przywilej, lecz odpowiedzialność i służba. Jak to zmienia twoje patrzenie na własną tożsamość chrześcijanina?
- Mówca opowiedział o odmowie sfałszowania sprzedaży, co otworzyło rozmowy z szefem o Bogu. Co w tej historii najbardziej cię porusza i dlaczego uczciwość potrafi mówić głośniej niż słowa?
- Niesprawiedliwość ze strony innych nie usprawiedliwia złego życia z naszej strony. W jakiej relacji najtrudniej ci odpowiadać na niesprawiedliwość tak, jak Jezus, bez odwetu i goryczy?
- Gdzie w tym tygodniu, w pracy, szkole lub w relacjach, Bóg wzywa cię, by twoje życie było kazaniem, i jaki konkretny krok chcesz tam zrobić?
