Trzej żołnierze w opuszczonej stodole: jeden płacze, drugi wpada w histerię, trzeci w milczeniu ściska pustą butelkę. Ta scena otwiera rozważanie o człowieku sparaliżowanym od urodzenia, który przy Bramie Pięknej prosił Piotra i Jana o kilka monet, a usłyszał: nie mam srebra ani złota, lecz daję ci to, co mam (Dz 3). Kazanie pyta, co właściwie mamy do zaoferowania światu, gdy sami czujemy się wyczerpani, i pokazuje różnicę między wiarą w Jezusa a zaufaniem Jezusowi. Posłuchaj i zobacz, czy nie prosisz Boga o drobne tam, gdzie on chce dać pełnię.
Największy dar
Aż po krańce ziemi
Jezus powierzył nam zadanie, by nieść Dobrą Nowinę o zbawieniu aż po krańce ziemi. Nie jesteśmy jednak pierwsi w jego realizacji. Dlatego, szukając inspiracji do działania, chcemy uczyć się od tych, którzy byli na samym początku, sięgając po Księgę Dziejów Apostolskich.
Czytając ją, odkrywamy, że mimo licznych przeciwności Ewangelia głoszona w mocy Ducha Świętego jest nie do zatrzymania. Przekracza kolejne bariery i przemienia życie ludzi, często tych najmniej spodziewanych.
Dzieje Apostolskie to księga, w której naprawdę dużo się dzieje. Warto ją czytać, by coś zadziało się także w twoim życiu, i w życiu ludzi, których Bóg stawia na twojej drodze.
Zobacz całą serię
11 kazań
