Czy jeśli nigdy nie zdarzyło ci się przeżyć niczego spektakularnego, to znaczy, że Duch Święty w tobie nie mieszka? To pytanie wraca w rozmowach częściej, niż się wydaje, i potrafi odebrać pewność szczerze wierzącym ludziom. Dwaj pastorzy przechodzą przez kluczowe opisy z Dziejów Apostolskich, Jerozolimę, Samarię i dom Korneliusza, i zestawiają je ze słowami Pawła o pieczęci i o nieustannym napełnianiu się Duchem (Ef 5). Posłuchaj, jeśli chcesz odróżnić to, co w Biblii jest opisem, od tego, co jest przepisem na każdy dzień.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Dziejach Apostolskich 2, 8 i 10 Duch Święty przychodzi za każdym razem inaczej: do Samarytan po chrzcie i modlitwie Piotra i Jana, do domu Korneliusza jeszcze przed chrztem. Co Łukasz chce w ten sposób pokazać o drodze Ewangelii od Żydów przez Samarytan do pogan?
- Kazanie rozróżnia opis od przepisu. Co w wydarzeniach Pięćdziesiątnicy było jednorazowe, a co według słów Piotra o obietnicy dla was i waszych dzieci dotyczy kościoła w każdym czasie?
- Paweł w Liście do Efezjan porównuje Ducha Świętego do pieczęci cesarza i do zadatku. Co te obrazy mówią o tym, kim jesteś, i jak mogą uspokoić kogoś, kto nie przeżył niczego spektakularnego?
- Piotr i Jan, już napełnieni Duchem, w Dziejach 4 znów zostają napełnieni i głoszą Słowo z odwagą. Jak rozumiesz zdanie z kazania: jesteśmy napełnieni, ale przeciekamy?
- Paweł zestawia upijanie się winem z napełnianiem Duchem Świętym (Efezjan 5:18). Czym różni się wpływ Ducha od wpływu alkoholu i czym, poza Bogiem, najłatwiej ci się napełniać?
- Kazanie wskazuje uwielbienie, wdzięczność i Boże Słowo jako przestrzeń, w której Duch może nas napełniać, czasem spektakularnie, a czasem jak ojciec idący obok syna na spacerze. Jak konkretnie zrobisz w tym tygodniu miejsce dla Jego działania?
