Dynamit Alfreda Nobla miał ułatwiać budowę dróg i tuneli, a wbrew woli twórcy stał się narzędziem zniszczenia, podobnie dary duchowe, źle rozumiane, zamiast błogosławieństwa mogą przynieść zniechęcenie i podziały. To kazanie prowadzi nas do Koryntu, gdzie apostoł Paweł wyjaśnia, że każdy, kto wyznaje Jezusa jako Pana, ma Ducha Świętego i otrzymał dary, by służyć innym w jednym ciele Chrystusa (1 Kor 12). Nie mamy wpływu na to, jakie dary dostaliśmy, ale mamy wpływ na owoce naszego życia, a najwspanialszą drogą pozostaje miłość. Posłuchaj i odkryj, jakim tworzywem w rękach genialnego Artysty możesz być właśnie ty.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Koryntianie mieszkali w mieście pełnym pogańskich świątyń i widowiskowych praktyk religijnych. Dlaczego Paweł zaczyna rozdział od stwierdzenia, że nikt nie wyzna "Jezus jest Panem" inaczej niż w Duchu Świętym?
- Paweł opisuje Kościół jako ciało, w którym stopa nie może powiedzieć, że nie należy do ciała, bo nie jest ręką (1 Koryntian 12:12-27). Co ten obraz mówi o członkach, którzy wydają się słabsi lub mniej widoczni?
- Kazanie mówi, że dary Ducha nie są fajerwerkami, lecz narzędziami danymi dla wspólnego pożytku. Jak to zmienia twoje patrzenie na dary bardziej i mniej spektakularne?
- Mówca porównał ludzi do różnych tworzyw, takich jak farby, mąka czy dźwięki, a Ducha Świętego do genialnego artysty. Co w tobie samym wydaje ci się mało wartościowe, a czego Bóg mógłby użyć?
- Paweł kończy rozdział słowami o "drodze najwspanialszej", czyli miłości. Jak rozumiesz różnicę między darami, czyli tym, co robimy, a owocami, czyli tym, jacy jesteśmy, także w domu i gdy nikt nas nie widzi?
- Kazanie zachęca, by rozejrzeć się wokół siebie i zobaczyć potrzeby, które Bóg ci pokazuje. Jaką konkretną potrzebę dostrzegasz w swoim otoczeniu i jak możesz w tym tygodniu na nią odpowiedzieć z miłością?
