Czym właściwie jest mówienie innymi językami i prorokowanie, i czy te dary mają dziś miejsce w kościele? W tej rozmowie dwaj pastorzy prowadzą nas przez 14 rozdział 1 Listu do Koryntian (1 Kor 14), w którym Paweł porządkuje najbardziej kontrowersyjne dary duchowe: wyjaśnia, komu służą, kiedy ich używać publicznie i dlaczego proroctwo zawsze podlega ocenie w świetle Pisma. Okazuje się, że kluczem nie jest spektakularność, lecz miłość i budowanie innych, bo Bóg nie jest Bogiem chaosu, ale porządku. Posłuchaj, jeśli te tematy budziły w tobie pytania albo nieufność.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł zaczyna 1 Koryntian 14 od słów: zabiegajcie o miłość i gorąco pragnijcie darów duchowych. Jak rozdziały 12 i 13 pomagają zrozumieć, dlaczego w Koryncie ważniejsze było prorokowanie niż mówienie językami?
- Paweł porównuje niezrozumiałe języki do fletu, cytry czy trąby, które grają niewyraźnie. Co ten obraz mówi o tym, czemu służą dary duchowe na spotkaniu kościoła?
- Kazanie podkreśla, że współczesne proroctwo nie ma takiego autorytetu jak Pismo i trzeba je oceniać w jego świetle. Jak w praktyce rozpoznawać, czy słowo, które ktoś przekazuje, jest zgodne z Bożym Słowem?
- Paweł pisze, że wolałby powiedzieć pięć zrozumiałych słów niż tysiąc w nieznanym języku, żeby inni mogli powiedzieć amen. Co zmienia się w twojej modlitwie i uwielbieniu, gdy myślisz o budowaniu innych, a nie tylko siebie?
- Bóg nie jest Bogiem zamieszania, ale pokoju, a porządek w kościele ma odbijać Jego charakter. Jak łączyć otwartość na działanie Ducha Świętego z porządkiem i panowaniem nad sobą?
- Jaki dar otrzymany od Boga możesz w tym tygodniu użyć z miłością, tak aby ktoś w twojej wspólnocie doznał zbudowania, zachęty lub pociechy?
