Młotek w rękach dziecka wybija szybę, a w rękach cieśli buduje dom, dobre narzędzie źle użyte potrafi zranić bardziej, niż pomóc. Od tego obrazu zaczyna się rozważanie o darach Ducha Świętego z Pierwszego Listu do Koryntian (1 Kor 12), gdzie duchowe fascynacje zamiast budować, zaczęły dzielić kościół. Kazanie pokazuje, że każdy, kto wyznaje Jezusa Panem, ma Ducha i otrzymuje unikalny dar, nie po to, by się nim chwalić ani wstydzić, lecz by służyć innym. Posłuchaj i zobacz, dlaczego ostatecznie o wartości darów decyduje droga najwspanialsza: miłość.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł przypomina Koryntianom, że jako poganie byli zwodzeni ku niemym bożkom, i pisze, że nikt nie wyzna "Jezus jest Panem" inaczej niż w Duchu Świętym (1 Koryntian 12:1-3). Dlaczego te słowa były tak ważne dla kościoła, który szukał widowiskowych przeżyć?
- Paweł opisuje kościół jako ciało, w którym stopa nie może powiedzieć "nie należę do ciała", a oko nie może powiedzieć ręce "nie potrzebuję cię" (1 Koryntian 12:12-26). Jakie postawy wobec własnych darów i darów innych ludzi pokazuje ten obraz?
- Kazanie mówi, że każdy, kto naprawdę uczynił Jezusa swoim Panem, ma Ducha Świętego, nawet jeśli nie doświadcza spektakularnych darów. Jak ta prawda wpływa na twoje myślenie o sobie i o swoim miejscu w kościele?
- W kazaniu padło, że dary mamy nie po to, by się nimi szczycić, wstydzić się ich albo odchodzić do ludzi "takich jak ja". Która z tych pokus jest ci najbliższa i dlaczego?
- Historia o bankiecie z łyżkami na długich trzonkach pokazuje różnicę między społecznością, w której każdy zajmuje się sobą, a taką, w której ludzie karmią się nawzajem. Co pomaga naszej wspólnocie być bardziej przedsmakiem nieba?
- Mówca zachęcał, by rozejrzeć się wokół i zapytać, jakie potrzeby pokazuje ci Bóg w rodzinie, pracy czy mieście. Jaką konkretną potrzebę dostrzegasz i jak w tym tygodniu możesz w miłości odpowiedzieć na nią tym, co od Boga otrzymujesz?
