Czy w tłumie ludzi, których mijasz każdego dnia, da się w ogóle rozpoznać chrześcijanina? Ani strój, ani fryzura, ani nawet obecność w kościele niczego tu nie przesądzają, a kazanie sięga po odpowiedź Pawła z 2 Kor 3, gdzie prawdziwym znakiem rozpoznawczym jest Boże prawo wypisane Duchem Świętym w ludzkim sercu. Pojawi się w nim Mojżesz schodzący z góry z jaśniejącą twarzą i filmowy Salieri, który mimo całej swojej wiedzy nie potrafi stworzyć tego, co Mozartowi przychodzi samo. Posłuchaj, jeśli chcesz sprawdzić, po czym naprawdę poznaje się ucznia Chrystusa.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł pisze do Koryntian, że są jego listem polecającym, napisanym nie atramentem, lecz Duchem Boga żywego na sercach. Dlaczego ten obraz był dla Pawła tak ważny, skoro ludzie kwestionowali jego autorytet?
- Jak rozumiesz różnicę między prawem wyrytym na kamiennych tablicach a prawem wypisanym w sercu, o którym mówili prorocy Ezechiel i Jeremiasz? Co znaczą słowa „litera zabija, a Duch ożywia”?
- Mówca porównał dwie postawy do Salieriego i Mozarta z filmu „Amadeusz”. W jakich sytuacjach łapiesz się na tym, że próbujesz zadowolić Boga własnym wysiłkiem, zamiast pozwolić Duchowi Świętemu zmieniać serce?
- Pierwsi chrześcijanie byli uważani za sektę i przesąd, a Paweł pisze, że są godni chwały. Co zmienia w twoim myśleniu o sobie to, że twoja wartość wynika z działania Ducha Świętego, a nie z twoich starań?
- Mówca opowiadał, jak dzieci z wiekiem coraz bardziej przypominają rodziców. Jakie cechy Jezusa chcesz, aby coraz wyraźniej było widać w twoim życiu, i co według ciebie może temu przeszkadzać?
- Skoro chrześcijanina nie rozpoznaje się po stroju ani fryzurze, lecz po miłości, skromności i ofiarności, to wobec kogo z twojego otoczenia możesz w tym tygodniu konkretnie okazać te cechy?
